KAILAN ANG PAGDATING NG PANAHON? (2)
…kuntinwasyon…
Si BYUTI at MACHO sa labas ng classroom…Waaaaaah! Kakahiya! July 14, 1996. Hay! Pero okay lang! Enjoy ko naman ang moment na yun… He is so yummy! Wait, saan nga ba namin pinalipas ang mahigit dalawang oras……
ZANDER: Ally, nag almusal ka na ba? Tara, mag Ankers tayo…
ALLYSA JARINE: Sure… saan ba yang Ankers nayan? Sensya na ha, baguhan pa kasi ako dito…
Ano nga ba ang ANKERS? …. Actually, kainan sya ng mga estudyanteng mahilig sa GRILLED PORKCHOP at “ISANG KANIN at konting dagdag”.
Sa loob ng isang oras, andami naming napagkwentuhan.
ALLY: Anong year ka na ba?
ZANDER: 2nd year Engineering student..ikaw?
ALLY: Freshman, Engineering din. Kakahiya kanina no?
ZANDER: Masanay ka na. Talagang ganyan ang mundo, may pinapalabas at may lumalabas.
ALLY: Taga saan ka ba?
ZANDER: Bakit? Dadalawin mo ako?
ALLY: Nagtatanong lang po. Sige, alis na muna ako.
ZANDER: Ito naman, di na mabiro…ayaw na gud pangluod uy!
ALLY: Huh? Bisaya diay ka? Giunsa nimo pagkabalo nga bisaya ko?
ZANDER: Obvious man kaayo uy…ayaw lang ka offend ha, klaro kaayo imong punto!
ALLY: Mao ba? Gahi kaayo akong tagalog no? Lisura bitaw ani.
ZANDER: Oki ra na uy! Unsa man tawon ka! ANg importante, daghan ta diri.
Aysus gyud uy!… Kagawapo gyud nimo dong! …. Wait, dapat nga pala sa Filipino ko to ilahad sa inyo…
May common denominator na kaming dalawa ni Zander….yahoo… bisaya sya, bisaya din ako!
Ito ang simula ng aming super closeness… hay! sana more than friendship ang kahahantungan nito! Sana! Wish ko lang talaga! Sana Ally and Zands forever not just as friends but as more than friends…
***** .. ipagpatuloy